पडत्या पावसातही आशा वर्कर्सचा राज्यव्यापी एल्गार :
यवतमाळ जिल्ह्यातील महिलांचा निर्धार ठाम
पुसद (जि. यवतमाळ) | ९ जुलै २०२५
पावसाच्या जोरदार सरींमध्येही आपल्या हक्कासाठी रस्त्यावर उतरणाऱ्या आशा वर्कर्सचा आजचा मोर्चा महाराष्ट्राच्या सामाजिक न्यायाच्या लढ्याचे प्रतिक ठरला. सिटू (CITU) संघटनेच्या नेतृत्वाखाली आज राज्यव्यापी आशा सेविका मोर्चा पार पडला. या आंदोलनात यवतमाळ जिल्ह्यातील पुसद तालुक्यातील शेकडो महिला आशा वर्कर्सनी उत्स्फूर्त आणि जोशपूर्ण सहभाग नोंदवला.
पडत्या पावसातही हातात छत्र्या घेऊन महिलांनी जो संघर्ष केला, तो केवळ त्यांचा आर्थिक लढा नव्हता, तर तो त्यांच्या अस्मितेचा, आत्मसन्मानाचा आणि हक्काचा लढा होता.
“आम्ही कोरोना काळात जीव धोक्यात घालून काम केलं, पण आजही मानधनासाठी रस्त्यावर उतरावं लागतंय – ही लाजिरवाणी गोष्ट नाही का?”
— एका पुसदमधील आशा वर्करचा संतप्त सवाल
🔴 मोर्च्याच्या प्रमुख मागण्या:
मागील ६ महिन्यांचे थकीत मानधन त्वरित मिळावे.
राज्य व केंद्र सरकारकडून मिळणारे वाढीव मानधन लागू करावे.
मासिक मानधन प्रत्येक महिन्याच्या ५ तारखेपर्यंत नियमित मिळावे.
कामावर आधारित मोबदल्याऐवजी कायम शासन सेवेत सामावून घेण्याची मागणी.
सिटू संघटनेच्या लाल झेंड्याखाली एकवटलेल्या महिलांनी आपल्या आवाजाने परिसर दणाणून सोडला. प्रशासनाच्या प्रतिनिधींना मागण्यांचे निवेदन सादर करण्यात आले.
☔ पडत्या पावसातही ठाम निर्धार
सकाळपासूनच पावसाची संततधार सुरू असतानाही महिलांनी आंदोलन थांबवले नाही. “आमचं काम आम्ही इमानदारीने करतो, आता आमचा हक्क मागतो,” अशा निर्धारपूर्ण घोषणा देत त्या मोर्चामध्ये सहभागी झाल्या होत्या.
🔥 यवतमाळ व पुसद: आशा शक्तीचे दुर्ग
यवतमाळ जिल्ह्यातून सुमारे १००० हून अधिक आशा वर्कर्सनी मोर्चात सहभाग घेतला.
पुसद तालुक्यातील महिलांनी सरकारी पोशाखात, हातात फलक घेऊन मोर्चाला नेतृत्व दिलं.
त्या फक्त आंदोलक नव्हत्या – त्या हक्कासाठी लढणाऱ्या रणरागिणी होत्या.
🗣️ संघटनेचे मत:
“शासनाने वारंवार दिलेली आश्वासने पाळली नाहीत. त्यामुळेच आम्हाला रस्त्यावर उतरावे लागले. थकित मानधन आणि नियमित वेतनाशिवाय घर चालवणं कठीण झालं आहे.” – सिटू संघटनेचे प्रतिनिधी.
📸 मोर्च्याचे विशेष क्षण:
महिलांनी रंगीबेरंगी छत्र्यांसह मोर्चात सहभाग घेतला.
साऱ्याच महिला गुलाबी साडीत एकवटून आंदोलकांच्या प्रतीकाप्रमाणे दिसत होत्या.
पावसातही फलक आणि बॅनर घेऊन ठामपणे पुढे जात होत्या.
🟢 निष्कर्ष:
पावसात भिजत, खांद्याला खांदा लावत रस्त्यावर उतरलेल्या या आशा वर्कर्सनी पुन्हा एकदा दाखवून दिलं की ‘आमच्या कामाचं योग्य मूल्य द्या, अन्यथा आम्ही गप्प बसणार नाही!’
हा लढा केवळ मानधनाचा नाही, तर महिलांच्या कामाच्या सन्मानाचा आणि त्यांच्या अस्तित्वाच्या मान्यतेचा आहे.
